Zadbaj o siebie… Recenzja książki „Nareszcie żyję!” Paul David

Świat nieustannie pędzi, każdy gdzieś się spieszy, do czegoś dąży. W tym kieracie powoli zatracamy siebie, nie zwracamy uwagi na otoczenie, na to, jakie sygnały wysyła nam ciało i nasz umysł. Chcąc być pierwszym, lepszym, szybszym zaciskamy niejednokrotnie zęby i idziemy przed siebie. Za uśmiechem często kryje się ból, frustracja, czy lęk. Nie taki zwykły lęk - martwimy się o przyszłość, o stabilność finansową, zamartwiamy się z różnych powodów. Nierzadko taki stan towarzyszy nam przez dłuższy czas, aż w końcu albo uczymy się z nim żyć, albo staje się tak uciążliwy, że zaczynamy szukać pomocy. 

Ale gdzie znaleźć rozwiązanie na nasz problem? Do kogo właściwie się zwrócić o pomoc? Czy pomoże nam lekarz rodzinny? A może skieruje nas do jakiegoś specjalisty? 

Często należy przede wszystkim sięgnąć w głąb siebie. Wiemy przecież, że wszystko zaczyna się w naszej głowie. Każda myśl, która tam powstaje, może nie tylko prowadzić do katastrofy, ale też do czegoś wspaniałego. Ważne jest, jak zaprojektujemy swój umysł. 

W książce „Nareszcie żyję” autor opowiada nam swoją historię, jak przez lata zmagał się z problemem, który tkwił w jego głowie. Niepokój i lęk towarzyszyły mu przez dziesięć lat. Nie mógł normalnie funkcjonować. Szukał pomocy u wielu specjalistów, pragnął wyzdrowieć i żyć normalnie. Po latach nareszcie znalazł rozwiązanie, które w prostych słowach przekazuje dalej. W książce widzimy historie również innych ludzi. Dzięki temu, że jest napisana prostym językiem, pozwala nam nie tylko utożsamić się z autorem, ale też lepiej zrozumieć sam problem, z którym się zmagał przez tak długi czas. Autor podkreśla istotną kwestię, to co wszyscy wiemy, ale zdarza nam się zapominać - wszystko tkwi w Naszej głowie. Musimy chcieć wyzdrowieć. Bo samo chodzenie od lekarza do lekarza czasem na nic się nie zdaje, jeśli nie pozwolimy sobie na chwilę słabości, czy refleksji. Mamy prawo być zmęczeni, źle się czuć, czy też mieć gorszy dzień. 

Czytając książkę szczerze współczułam autorowi. Nie wyobrażam sobie żyć z takim ciężarem przez wiele lat. Zwykle staram się myśleć pozytywnie. Wiem, że jeśli nie mam na coś wpływu, to jedyne co mogę, to zmienić moje nastawienie i postrzeganie danej sytuacji. Nie marnuję życia na zamartwianie się i złe emocje. Życie jest za krótkie, więc przeżyjmy je tak, jak chcemy, bez lęku, paniki, czy frustracji. 

Świetna książka, napisana prostym i zrozumiałym językiem. Potraktujmy ją jako poradnik, który w ciekawy sposób pokaże nam jak radzić sobie z małymi i dużymi lękami. Jeśli problem nie dotyczy Ciebie, to jesteś szczęściarzem, natomiast warto mieć przynajmniej podstawową wiedzę i potrafić rozpoznać wczesne sygnały nadchodzącego kłopotu. Lepiej jest zapobiegać, niż leczyć…