matkalitwinka

Sięgacie czasem po poradniki? Albo po książki motywujące? Muszę się przyznać, że to jest moja ulubiona kategoria, zaraz po kryminałach.   Dotychczas korzystałam z mądrości Brian’a Tracy’iego czy Joseph’a Murphy’iego, ale tym razem dzięki uprzejmości wydawnictwa Biały Wiatr miałam okazję przeczytać coś całkiem innego.  Trafiłam na egzemplarz „Jak odpuszczać… i być wolnym”, Peter’a Russell’a. Nieznany dotychczas dla mnie autor wprowadza czytelnika w tajemnice odpuszczania. Pokazuje nam jak spojrzeć w głąb siebie, jak zatrzymać się na chwilę i po prostu być.  Jak często w życiu kierują nami doświadczenia z przeszłości? Czasami nieświadomie ciągniemy ciężar przeszłych wydarzeń przez długi okres. Wtedy niewiele nam się udaje, męczą nas z pozoru zwykłe rzeczy, odczuwamy ciągłą frustrację i niezadowolenie. Przyczyny próbujemy szukać tu i teraz i zdarza się, że przez to też cierpią nasi bliscy. Jak często zadajemy sobie pytanie czy jest tu jakiś upór, którego nie zauważam? Coś, c...

Po kilkuletniej odsiadce Kenna wraca do miasta, w którym została mała jej cząstka. Tuż po porodzie odebrano jej córkę i pozbawiono praw rodzicielskich. Nigdy nie pogodziła się z tą decyzją i postanowiła walczyć o swoje dziecko. Odbywała karę za nieumyślne spowodowanie zabójstwa własnego chłopaka. Wracając po kilku latach do miasta uważa, że wszyscy jej nienawidzą i nigdy nie wybaczą tego co zrobiła, a szczególnie rodzice Scotty’iego, którzy opiekują się ich wspólną córką.   Pomimo przeciwności losu, stawia wszystko na jedną kartę i postanawia pokazać jaka naprawdę jest, a nie jaką ją zdążyli poznać lata temu. Zamieszkuje w małym mieszkaniu, bo tylko na takie ją obecnie stać. Pisze listy do swojego zmarłego chłopaka, które są formą przeprosin i jedyną odskocznią od codzienności.  Kenna szuka pracy i chce zacząć wszystko od nowa, jednak z kryminalną przeszłością to nie lada wyzwanie. Włócząc się po mieście i odbijając się od drzwi trafia do baru, w którym kiedyś mieściła się jej...

To był debiut tej autorki. Moim zdaniem całkiem udany. Lubię kryminały, zatem i po tę książkę sięgnęłam nie całkiem przypadkiem. Zaintrygował mnie tytuł - widocznie tak miało być. Opowiadana historia ma dwoje głównych bohaterów, Wojtka i Karolinę. Dla siebie są najbliższymi osobami, wychowywali się w jednej rodzinie zastępczej. Nie są spokrewnieni, ale łączy ich mocna więź. W domu nie mieli łatwo. Bronili siebie nawzajem najlepiej jak potrafili. W dorosłym życiu również byli bardzo blisko. Wspólnie dzielili smutki i niepowodzenia oraz wszelkie sukcesy. Wojtek wyjechał do Czech, gdzie znalazł pracę i snuł plany na przyszłość. Karolina układała życie w Polsce, ale pozostawali w ciągłym kontakcie. Pewnego wieczoru Wojtek niespodziewanie zostaje świadkiem dziwnych wydarzeń na terenie jego zakładu pracy. Postanawia zagłębić się w to co zobaczył i niejako zabawić w detektywa. Nie zdaje sobie sprawy jak niebezpieczna może okazać się jego ciekawość. Przez jakiś czas dzieje się wiele dziwnych r...