Posty

Wyświetlanie postów z marzec, 2022

Lekarz wie najlepiej... Recenzja książki "Mroczne szepty", Jo Macgregor

Obraz
To była moja pierwsza książka tej autorki. Nie do końca wiem czego spodziewałam się po tytule, ale nie pasował mi do całego kontekstu. Aczkolwiek moim zdaniem nie trafiony tytuł nie zraził mnie do przeczytania książki jednym tchem. Lekko się czyta pomimo strasznej historii jaka została w niej przedstawiona. Najstraszniejsze moim zdaniem jest to, że książka jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Chciałoby się wierzyć, że takie rzeczy dzieją się tylko w książkach. Terapeutka i psycholożka Megan podczas jednego ze spotkań ze swoją pacjentką odkrywa źródło jej lęków i bólu. W trakcie hipnozy dowiaduje się szokujących rzeczy. Lekarz ginekolog okalecza swoje pacjentki. Poniekąd uważa się za Boga, chce naprawiać wszystko co jego zdaniem jest niedoskonałe. Widzimy osobę, która w wyniku wydarzeń w dzieciństwie w dorosłym życiu dokonuje przerażających czynów. Odkrywamy jak zmaga się ze swoimi kompleksami, które znajdują ujście kiedy tylko „bierze się do roboty”. W dzieciństwie kobiety były g...

I nie chodzi tu o złoty pociąg... Recenzja książki "Złoty pociąg", Katarzyna Mól

Obraz
To już druga książka tej autorki. Przeczytałam ją jednym tchem. Książka opisuje „przygody” dwóch przyjaciółek - Katarzyny i Eweliny. Dziewczyny pracują w hotelu na jurze. Tam też w biurze jednej z nich znajdują trupa 😱 i nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie zbieg okoliczności, że właśnie ten trup to były dyrektor hotelu w którym kiedyś pracowała Katarzyna .. Zanim dochodzi do tak makabrycznego odkrycia Katarzyna przez jakiś czas otrzymuje tajemnicze przesyłki, które jak się okazuje też są powiązane z denatem 🙈 Pojawia się mnóstwo pytań, na które odpowiedź znaleźć mogą tylko Kasia i Ewela 😎 Sprawę przejmuje przystojny pan prokurator, który w życiu jednej z dziewczyn już nie długo odegra ważną rolę 😍 Jednak przyjaciółki wbrew zaleceniom policji postanawiają rozwikłać zagadkę same i akcja przenosi się do miejsca skąd pochodzi Katarzyna oraz sam denat, do Gór Sowich 😁 gdzie to wszystko się zaczęło .. Zabierają się za to już we trzy, dołącza do nich koleżanka Katarzyny, Sawa. Nie li...

Zacznij żyć i być sobą! ... Recenzja książki "Nieposkromiona",Glennon Doyle

Obraz
Książka o kobiecie, o jej wielkiej odwadze. Opisane prawdziwe historie z życia bohaterki. O tym jak pomimo wszystko postanowiła być szczęśliwa nie zważając na wszystkie wpajane zasady z wczesnych lat. Jak sam tytuł mówi „Nieposkromiona” - nie poddała się wpływom i tendencji narzucanej przez otoczenie. Pokazuje jak nie dać się wpływowi, bo tak trzeba, tak wszyscy robią lub co ludzie powiedzą. Życie jest za krótkie na życie opiniami innych osób. Mamy prawo do gorszego dnia, mamy prawo po prostu położyć się na kanapie i bezmyślnie gapić się w telewizor nawet w środku dnia, mamy prawo nie ugotować obiadu bo nam się nie chce, mamy prawo być smutne, rozgoryczone, stanowcze, asertywne a nawet jeśli trzeba to niemiłe. Idealna lektura dla wszystkich kobiet, które czują, że czegoś im brakuje, że życie nie jest do końca takie jakiego pragną, dla kobiet które już osiągnęły ten stan i są szczęśliwe żyjąc zgodnie ze sobą, zgodnie ze swoimi postanowieniami i zasadami. Sięgnęłam po tą książkę przez pr...

Takie tam, o sobie...

Obraz
Jestem. Jestem ilekroć biorę książkę do ręki. Czytam i przenoszę się w czasoprzestrzeni. Jestem tuż obok Harrego Hole’a w Oslo, następnym razem przybywam do Moskwy wiedziona historią Wowy. Czasami jestem też bliżej, w Łodzi, w domu obok.. Nie potrzebuję pieniędzy ani urlopu w środku zimy żeby być, istnieć wszędzie tam gdzie chcę. Książka dla mnie to nie tylko pomysł na spędzenie popołudnia lub wieczoru, to też możliwość podróży bez wyruszania spod ciepłego kocyka, możliwość przeżywania wielu żyć pomimo mojego udanego 😁, książka to też chwila dla mnie. Teraz kiedy mogę dumnie powiedzieć, że jestem matką trojga wspaniałych dzieci a dla czwartego jestem ciocią macoszką jak nigdy potrzebuję chwili dla siebie… żeby się nie zatracić w codzienności. Nie powiem, że czytam od kiedy pamiętam. To co pamiętam z dzieciństwa to to, że latem przed pójściem do pierwszej klasy moja mama stwierdziła, że powinnam już się przygotować. Kiedy moje koleżanki czerpały z uroków lata ja siedziałam nad elementa...