matkalitwinka

Kolejna książka z cyklu „weź mnie i przeczytaj”. Nie przepadam za komediami, ale na komedię kryminalną przymknęłam oko i postanowiłam przeczytać książkę Iwony Banach „Do zakopania jeden trup”. Na początku byłam bardzo sceptyczna. Ciotka Emilia, która ciągle przygotowuje się do końca świata, ale takowy nie nadchodzi, dowiaduje się o spadku, który dostała po śmierci ciotki z Ameryki. Nie jest tym wcale zachwycona i gdyby nie to, że jej siostrzenica Magda jest w ciąży i spadek oraz pieniądze się przydadzą, to zrezygnowała by z jego przyjęcia. W skład spadku wchodzi obiekt o intrygującej nazwie „Jesienny Płomień”. Jak się okazuje jest to ośrodek aktywizujący bogate seniorki… Można jedynie przypuszczać, co kryje się pod taką nazwą. Warunkiem otrzymania odziedziczonego majątku jest pobyt w ośrodku przez trzy tygodnie. Jeśli nie spełni tego ultimatum obiekt i cały dobytek przejdzie w ręce zwolenników teorii o płaskiej ziemi. Nie może na to pozwolić, zatem, decyduje się na spełnienie postulató...

No cóż, okładka i opis autora mnie zmyliła 🙈 Spodziewałam się kryminału, ale takiego z krwi i kości... Trafiłam na opowieść pisaną stylem pamiętnika. Na dodatek nastolatki. W książce przeplata się wątek pamiętnika jednej z ofiar oraz współczesne wydarzenia. Nie jest to styl kryminałów, które lubię czytać. Jednakże, postanowiłam nie odpuszczać. Julia w ramach szkolnego projektu postanawia zagłębić się w temat zbrodni sprzed 30 lat. Ciekawość odziedziczyła po ojcu, który jest policjantem. Tajemnicę skrywa dom na łódzkim osiedlu, który stoi tuż obok domu nastolatki. Julia postanawia dowiedzieć się jak najwięcej o wydarzeniach sprzed 30 lat. Angażuje się w pomoc sąsiadowi, który po śmierci żony spędza cały swój czas w ogrodzie. Przez zrządzenie losu Julia zaczyna również pomagać w obowiązkach znanej sopranistce Marii. Ci dwoje mogą być bardzo przydatni w odkryciu historii, która miała miejsce prawie trzy dekady temu. Kim była ta dziewczyna, której odebrano życie? Asia albo Aisza, bo tak m...