Zwłoki, sekty, artefakty… Recenzja książki „Zimna sprawa”, Katarzyna Bonda

 

Klara wraca do rodzinnego domu, żeby poukładać swoje sprawy związane ze spadkiem.
W jej obecnej sytuacji ten dobytek wydaje się być wybawieniem. Po kilku latach małżeństwa rozwodzi się i liczy, że pieniądze, które zostaną jej po sprzedaży willi na poznańskim Sołaczu, pozwolą opłacić nie tylko rachunki adwokata, ale wieść spokojne życie z siedmioma córkami.
Nie byłoby nic dziwnego w jej wizycie, gdyby zaraz po tym nie odkryto zwłok w piwnicy tej zabytkowej willi.
Rodzina Garbarczyków, która zamieszkiwała ten dom od kilku lat jest uznana za zaginionych.
Klara jest siostrą Gustawa Garbarczyka, który według nie oficjalnych danych był członkiem sekty.

Sprawę podejmuje lokalna policja oraz dopiero powstający Wydział Wsparcia Dochodzeń, na czele którego stanął Hubert Meyer, doświadczony profiler.
Pomocnikiem Huberta jest jeden z najzdolniejszych detektywów - Grzegorz Kaczmarek, osobiście zaangażowany w sprawę rodziny Garbarczyków.
To on prosi Meyera o pomoc w rozwikłaniu tej „zimnej sprawy”.
Ciała odkryte w fundamentach były bardzo starannie zapakowane, każda z ofiar miała katolickie dewocjonalia, ale oprócz tego były szczelnie owinięte w kołdry i folię. 
Trop sposobu pochówku zwłok prowadzi do lokalnej sekty, która działała na terenie Sołacza jakiś czas temu.
Kolejnym zaskoczeniem dla śledczych było również to, że to ofiary nie leżały tu dłużej jak tydzień, a nie 7 lat jak sądzono na początku.
Sprawa przybrała całkiem inny kierunek.

Hubert postanawia udać się do zaprzyjaźnionego Duchownego i dopytać tu i ówdzie o możliwym zajściu.
Po ich spotkaniu Ojciec Struś popełnia samobójstwo.
Wszystkie tropy prowadzą do sekty, na czele której stał mąż Klary, siostry zaginionego Gustawa.
Po rozmowie z innymi świadkami Hubert i Grzegorz napotykają mur, zmowę milczenia.
Sprawa nie wydaje się być taka prosta.

Czy Klara jest powiązana z zaginieciem brata i jego rodziny?
Czy ma coś wspólnego z ofiarami, które zostały odnalezione w piwnicy jej domu?
Dlaczego nikt nie chce rozmawiać o sprawie sprzed lat?
Czy świadkowie wolą smierć niż ujawnienie prawdy?

Na te i inne pytania odpowiedzi szukają Meyer i Kaczmarek. Gdzie zaprowadzi ich śledztwo?

Nie będę zdradzać szczegółów.
Przeplata się tu wiele wątków, ale pomimo tego książkę czyta się łatwo.
To była moja kolejna książka tej autorki. Jak dotąd, nie byłam wielką fanką twórczości Bondy, ale tym razem mile mnie zaskoczyła. Podczas całej lektury trzymała w napięciu i do ostatniej strony typowałam innego sprawcę.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Najlepszy śledczy w Oslo powraca... Recenzja książki "Krwawy księżyc", Jo Nesbo

Odpuść sobie i światu… Recenzja książki „Jak odpuszczać… i być wolnym”, Peter Russell

Lepsza, niż tysiąc przewodników… Recenzja książki „Nowojorczycy. Miasto i ludzie”, Craig Taylor