Nieudany wyjazd służbowy… Recenzja książki „Jedno po drugim”, Ruth Ware

 

Grupa ludzi wybiera się na wyjazd służbowy do luksusowego domku w Alpach. Wszystko wygląda na dobrze zorganizowane. Jednak do ich wyjazdu niespodziewanie dołącza dziewczyna, która od jakiegoś czasu już nie pracuje w firmie. Jest jedną z mniejszościowych akcjonariuszy.

Pobyt w tym miejscu to idealna okazja, aby nie tylko przedyskutować świetną ofertę, która właśnie się przytrafiła firmie, ale też odpocząć od codzienności. Każdy z ośmiu współpracowników ma coś do zyskania, stracenia i zapewne coś do ukrycia. Stawka jest wysoka - w grę wchodzą miliardy. 

Domek jest świetnie przygotowany na przybycie gości. Basen na zewnątrz, przytulnie urządzone pokoje, a za oknem góry zatopione w śniegu aż po horyzont. Co może pójść nie tak? 

Po porannym zebraniu ekipa zamierza skorzystać z okazji szusowania na nartach we francuskich Alpach. Pogoda nie dopisuje, ale zdaje się im to nie przeszkadzać i udają się na zaplanowaną przejażdżkę. Kiedy burza się nasila, wracają do domku. Wtedy zauważają, że brakuje jednej osoby. Pogoda się pogarsza i lawina uderza w domek. Wszyscy, wraz z dwoma pracownikami domku, zostają odcięci od świata. W oczekiwaniu na ratunek zaczyna się walka o przetrwanie. Mijają kolejne godziny, robi się coraz zimniej, a w domku zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Jeden z pracowników znajduje swojego kolegę martwego w pokoju. Czy to było samobójstwo? A może w domku jest wśród nich zabójca? Napięcie sięga zenitu. Każdy podejrzewa każdego. 

Kto może chcieć mordować i jaki motyw nim kieruje? Niedługo po tym ginie kolejna osoba z tej grupy. 

Panika wśród współpracowników ciągle narasta. Postanawiają samodzielnie udać się po pomoc, pozostawiając koleżankę, która skręciła kolano i jedną osobę z obsługi tego luksusowego obiektu same. 

Czy pomoc nadejdzie na czas? Jakie jeszcze mroczne tajemnice wyjdą na jaw? 


To nie jest moja pierwsza styczność z twórczością Ruth Ware, zatem wiedziałam czego mogę się spodziewać sięgając po ten tytuł. Jak zwykle świetnie buduje napięcie, a zakończenie książki jest nieoczywiste. Podejrzewałam coraz to inną osobę, typowałam innego mordercę. Na koniec nie byłam zaskoczona, ale też się nie zawiodłam. Zdecydowanie sięgnę po kolejną książkę tej autorki. 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Najlepszy śledczy w Oslo powraca... Recenzja książki "Krwawy księżyc", Jo Nesbo

Odpuść sobie i światu… Recenzja książki „Jak odpuszczać… i być wolnym”, Peter Russell

Lepsza, niż tysiąc przewodników… Recenzja książki „Nowojorczycy. Miasto i ludzie”, Craig Taylor